गजल
कहाँ बाट आउँछ जान्छ थाहा हुँदैन
बेइमानी त्यो सम्झनाको नाका हुँदैन
हरेक साँझ कति बोतल रित्तो बनाउँछु
झन झन बढ्छ पीडा आधा हुँदैन
धेरै पहिले दिल जलाई गएकी उनी
उनी जस्तै सम्झना किन बिदा हुँदैन
जुनि भरी रुनु पर्ने बनाई जानेको
कुनै दिन बाटो नहेर्ने आँखा हुँदैन
त्यागी दिन्छ जिन्दगी धोका पाउनेले
धोखेबाज थुनी दिने झ्यालखाना हुँदैन
Mongolian Samrat
मुक्तक पाठशाला समूहमा मुक्तक
प्रतियोगिताको निमित्त लेखिएको
मुक्तक नं-१)
बोल्दैन किन यहाँ चिन्ने हरुले
युग काँधमा बोकेर हिन्ने हरुले
समाज अन्तै लागिसके घिसारेर
आँखा बेचेर संस्कार किन्ने हरुले
मुक्तक नं-२)
सुन्दर मुर्ति सबैलाई प्यारो भैसक्यो
यो ढुंगा हो भन्न नि गाह्रो भैसक्यो
ढुंगा पुज्दा पुज्दै कोमल दिल पनि
निर्जीव ढुंगा जस्तै सार्हो भैसक्यो
मुक्तक नं-३)
दुनियाँलाई दृष्टि दिने आँखा थियौ तिमी
यो समाजलाई बचाउने गाता थियौ तिमी
हिन्ता बोधमा तिमी आँफै खुम्चिएर बस्यौ
अन्धबिश्वास जलाउन सक्ने लाभा थियौ तिमी
आशिक तामाङ्ग वाईबा/ Mongolian Samrat
तसर्पु-९ धादिङ्ग सल्ले
हाल- साउदी अरब
गजल
सपनिमा आउँदा आउँदै बिपनिमा आयौ
रंगीचंगी इन्द्रेणी झैँ जिन्दगीमा छायौ
हजार जुनि संगै संगै जिउँला भनेर
देवि देउता भाकेर झुटो कसम खायौ
को नै छ र तिमी बिना मर्छु भन्नेले
मलाई छोडी आज अन्तै माया लगायौ
जून बनी उदाईदिउँला अँधेरोमा भनी
निस्पट्ट यो अँधेरोमा मलाई बसायौ
जिन्दगी यो कालो कालो औँसी बनाएर
झिलिमिली खोज्दै तिमी अन्तै उदायौ
सम्झना
